Ensemble 2.11

Το έργο είναι οργανωμένο σε έξι τμήματα που χωρίζονται μεταξύ τους από κάθετους άξονες – συνηχήσεις συγχορδιών σε δυναμική forte. Το κάθε τμήμα χαρακτηρίζεται από τη δική του ενορχήστρωση και διέπεται από ιδιαίτερο εύρος ηχητικής έκτασης (υψηλές - χαμηλές συχνότητες). Σε κάθε τμήμα υπάρχει εναλλαγή διατονικού και χρωματικού υλικού. Χρησιμοποιούνται διάφορες μορφές επεξεργασίας του μουσικού υλικού, όπως:«εκτροπή» τονικών υψών προς μία κατεύθυνση (γραμμική μεταβολή), στατικότητα υλικού και πυκνότητας γύρω από ένα ρεζίστρο, σταδιακή απαλοιφή τονικών υψών, στατικότητα γύρω από μία μόνο νότα, εξάπλωση ενός περάσματος σε όλα τα όργανα και ρεζίστρα, αντιστικτικά περάσματα με μίμηση.